Leif de Leeuw Band – Live in concert

Live in Concert325

Enkele maanden geleden bracht de Leif de Leeuw Band nog hun album “Until Better Times” uit (zie recensie elders op deze site) en nu verrast de band de liefhebber van het betere gitaarwerk dat ontsproten is uit blues, rock en fusion met het album “Live in concert”.
Leif live is een sensatie, hetgeen hij en zanger/gitarist Sem Jansen, drummer Tim Koning en
bassist Boris Oud bewijzen op dit album dat in januari 2018 opgenomen werd in Bibelot in
Dordrecht. Daarbij werd het podium verder gevuld met Rick Linzel – toetsen, Martin
Verdonk (o.a. Santana) - percussie en Maaike Adegeest & Djoeke Boomsma – backingvocals als ‘special guests’.

,,Volgens mij zijn we erin geslaagd om een plaat te maken waarbij je het gevoel hebt dat je in de zaal staat. Als je je ogen dicht doet en de muziek flink hard zet is het een echte ervaring. We hebben de live-sound echt goed kunnen vangen”, aldus Leif. Waarvan akte!

Er is enkele jaren geleden een nieuwe lichting van talentvolle jonge gitaristen opgestaan, die allen inmiddels wel een EP-tje of studio album op de markt brachten, maar van hen heeft nog niemand het aangedurfd om een Live-cd uit te brengen. Het is wel zo dat Leif als gitarist een groter bereik heeft ten opzichte van de andere aanstormende Nederlandse talenten doordat hij een aantal aan blues gerelateerde stijlen zoals funk, southern-rock, fusion, country en rock vakkundig in elkaar laat over gaan. Dat maakt het tevens moeilijk om hem in een hoekje te plaatsen.
Het concert – en dus ook de cd – opent na enkele vingeroefeningen met een krachtige versie van de Warren Haynes cover 'Fire In The Kitchen'. Een nummer waarbij toetsenist en gastmuzikant Rick Linzel tevens zijn visitekaartje afgeeft en niet alleen ter versterking van de sound meedoet, zoals later tijdens zijn solo op Whipping Post valt op te maken.
Natuurlijk speelt het fenomenale gitaarspel van Leif een hoofdrol, maar deze band onderscheid zich ook door de bijzondere, jonge en frisse stem van Sem, die klinkt alsof de baard-in-de-keel-fase zich nog moet aandienen. Het klinkt in ieder geval prima bij het totale geluid.
Listen Here People en Never Giving In doen door hun opbouw en tempo wisselingen veel aan de werken van Henrik Freischlader denken, ook al zo iemand die moeilijk in een hoekje valt te plaatsen.
Noem het improviseren of speelplezier, maar door het mixen van invloeden kan een nummer dat als een blues begint in een funk explosie eindigen.
De intro van Getting Older doet door zijn twin-gitaarspel bijvoorbeeld aan de Allman Brothers denken alvorens over te gaan in een blues rocker.
Prachtig is ook hun eigen uitvoering van de bijna twaalf minuten durende Jimi Hendrix klassieker Little Wing, waarbij ook bassist Boris Oud middels een fraaie solo op de voorgrond treed. Dit is ook één van de sterke punten die deze band ten toon spreid, ieder bandlid of gastmuzikant krijgt zijn ‘minutes of fame’ zoals te horen is tijdens de schermutselingen tussen drummer Tim Koning en percussionist Martin Verdonk op het funky Be Loyal.
Hoe zeer het publiek in de ban van de band is hoor je (of eigenlijk niet) bij de enorme stilte tijdens de slowblues Once And For All, voor Nederlandse begrippen doet deze stilte (tegenwoordig) zeer vreemd aan.
Whipping Post, een cover van de Allman Brothers Band, sluit het album af en het spreekt van zelf dat ook deze bijna 12 minuten durende uitvoering door Leif en kornuiten naar hun eigen hand wordt gezet.

Je kunt nog zo’n mooie studio-plaat maken, de waarde van de muzikant wordt toch bij een live concert bepaald. Luister naar “Until Better Times” en je zult merken dat er bij Listen Here People, All Coming Back en Getting Older bijna geen verschil met de live versie te horen is.

Ook volgens ondergetekende is de Leif de Leeuw Band er in geslaagd om een plaat te maken waarbij je het gevoel hebt dat je in de zaal staat. Als je je ogen dicht doet en de muziek flink hard zet is het een echte ervaring!

© Harm Lutke

Leifdeleeuw625