Blueminded – When Lights Fade.

blueminded 325

Nadat Blueminded met hun eerste album “Seize The Day” uit 2016 een goede indruk achterliet in het Nederlandse pop/prog-rock-circuit komen ze nu – bijna 2 jaar later al – met de opvolger “When Lights Fade”. Het tweede album roept mogelijk grote(re) verwachtingen op en is meestal van cruciaal belang voor de verdere carière van een artiest of band. Omdat het verrassings-effect meestal weg is rijst de vraag of de eerste CD geëvenaard, dan zo wel verbeterd kan worden. Welnu, beide vragen kan ik zonder te stotteren met een volmondig ja beantwoorden!
In de tussenliggende tijd hebben er bij Blueminded wel enkele veranderingen plaats gevonden.
Was “Seize The Day” nog een band-productie, “When Lights Fade” kan meer omschreven worden als een solo project van mastermind Jörgen Koenen, dat hij onder eigen beheer opnam.
Ook nu was de Limburgse songsmid weer verantwoordelijk voor de muziek en teksten van alle negen songs. De gitarist wist voor dit project wederom de stembanden van Rob Rompen te lenen, maar nodigde met bassist Richard Ritterbeeks (ex Volumia!, The Crox, Het Goede Doel), John Eijkenboom (drums, loops), Michiel Hartholt (keys, loops) en Wendy D'joos (backings op Don’t Tell Me) andere muzikanten uit dan die op “Seize The Day” te horen waren.
De opener In My Head zet meteen de toon voor 35 minuten lang aangenaam muzikaal genot. Het nummer neigt naar prog-rock hetgeen niet gezegd kan worden van het daarop volgende Can’t Beat The Time en Native Ground, dat door zijn reggae invloeden aan werken van The Police herinnert. Op dit album kom je meer invloeden tegen van bands die in het vorige decennia de hitparades bevolkten. Los uit de mouw zijn dat o.a. Simple Minds, Fischer-Z, INXS en Peter Gabriel. Je merkt het al, ook deze CD leunt weer op de eighties gebaseerde betere muziek, die wel in een modern jasje gestoken is, maar je door verschillende aspecten bekend in de oren klinkt. Dat is lekker en tevens de kracht van dit album! Daar waar veel eighties bands heden ten dage op oude successen teren – omdat hun nieuwe werken nauwelijks aanslaan – beschikt Jörgen Koenen over het talent om hier een verlengstuk aan te breien en slaagt hij er in om je de sfeer van de tachtiger jaren opnieuw te laten beleven. De negen nummers doen daarbij niet voor elkaar onder - al steken het catchy Run Into My Arms, het met krachtige gitaarriffs gepaard gaande Mercy en Walk On Water er voor ondergetekende net iets boven uit.
De sterke composities en het fraaie, heldere geluid zorgen voor een solide album. Naarmate het aantal draaibeurten toeneemt groeit ook de bewondering en het respect voor de vaardigheden van de ‘gast’ muzikanten, die hopelijk in de toekomst toch als Blueminded door zullen gaan.
Wist “Seize The Day” al menig prog-rock-liefhebber te bekoren, “When Lights Fade” klinkt toch nog iets beter!
Deze CD zet Jörgen definitief als songwriter op de kaart. Misschien nog niet zo bekend bij het grote publiek zou je sympathieke Limburger om zijn talent een ruwe diamant kunnen noemen maar diamanten werden in de Mijnstreek niet gedolven. Ik hou het daarom op een brok Pyriet, het mineraal met een goudachtige glans dat regelmatig tussen de kolen mee naar boven kwam en bij vrijwel iedere mijnwerker op de schoorsteenmantel stond te glimmen.
Die gouden glans vind je ook terug op “When Lights Fade”!

© Harm Lutke

 blueminded 625