EP: Patrick McCallion – Keep Smiling

2040 Company

Patrick325

Singer-songwriter Patrick McCallion komt oorspronkelijk uit Halifax, Engeland, maar resideert al enkele jaren in Amsterdam. Daar zal hij in het clubcircuit zeker geen onbekende zijn en ik vermoed dat na het horen van zijn EP “Keep Smiling” de rest van Nederland spoedig zal volgen. De vijf tracks op deze EP nodigen uit tot het maken van vergelijkingen, iedere song klinkt anders en het lijkt zelfs alsof er vijf verschillende Patricks te horen zijn. Hij mag dit prachtige visitekaartje dan wel ‘blijf lachen’ genoemd hebben, maar ‘blijf je verbazen’ was ook geen slechte titel geweest.
Als eerste wordt Coffee geserveerd, nou dat heb je niet nodig om wakker te blijven en zeer zeker niet als na ca 1 minuut harde riffs toeslaan als begeleiding aan een toch al rauwe stem.
D.O G. is als single uitgebracht en hierop wordt er op rauwheid bezuinigt, het doet een beetje aan Oasis en The Verve denken, fraaie compositie.
In Murky Waters meen ik het loopje van Green Onions (Booker T & The MG’s) te herkennen, maar gaandeweg ontwikkeld deze song zich tot een vrij stevige rocksong.
Ook Bedlam (It’s A Hell Of A Town) – dat eigenlijk qua tekst als een protest song bedoelt was – ontaard in stevig en gierend gitaargeweld en doet me achter de oren krabben waarom ik deze recensie begonnen ben met ‘Singer-songwriter’.
Gelukkig komt hij mij met het akoestische The Death Of Coney Island tegemoet en besluit ik de eerste zin niet te veranderen.
Patrick McCallion is dus een singer-songwriter die graag gas geeft, niet vies is van indie pop, hardrock en postpunk en dit bijzonder goed op deze EP weet te combineren.
Vijf sterke songs, een – wanneer het nodig is – heerlijke rauwe stem, een solide begeleidingsband (namen ontbreken, helaas), maken dat deze EP een aanrader is voor iedere liefhebber van het betere pop en rock werk.
En,.… die van singer-songwriters natuurlijk!
© Harm Lutke

Patrick McCallion625