Jimi Barbiani Band – Boogie Down The Road Live

Grooveyard Records

jimibarbianiband325

Liefhebbers van het betere gitaarwerk – en dan vooral slide – worden dit jaar meteen verwend met de live cd “Boogie Down The Road Live” waarmee de Jimi Barbiani Band 2018 binnen dendert.
Voor ondergetekende komt hiermee een wens in vervulling, want hoe goed hun studio cd’s ook geproduceerd zijn (door Jimi zelf), live staan Jimi Barbiani – gitaar/zang, Daniele Vicario – bas/zang en Gianluca Zavan – drums/percussie hun mannetje als geen ander. Een live band bij uitstek! Ik heb het Italiaanse trio al meerdere keren mogen bewonderen en dat zijn van die concerten waarbij je geen notie van tijd hebt. Voordat je het weet ben je anderhalf uur verder en zegt Jimi: ,,Grazie, goodnight!” Concerten waarbij het oorverdovend stil kan zijn als er gevoelige nummers gespeeld worden en het publiek net als Jimi tijdens zijn spel in een soort trance raakt.
Zonder nog maar een fragment gehoord te hebben kan ik na het lezen van de titels van de tracks die op deze cd staan nu al garanderen dat liefhebbers van John Lee Hooker, Jimi Hendrix, Jeff Beck, ZZ Top en The Allman Brothers met dit album in hun nopjes zullen zijn.
“Boogie Down The Road Live” werd op 27 januari 2017 bij The Castel of Udine opgenomen maar de tapes werden eerst nog gemixed en gemasterd door Luca Moreale en Jimi zelf alvorens te persen.
Het resultaat mag er zijn, dat hoor je meteen al met de vlammende opener ‘Boogie Chillen’ (John Lee Hooker). Wie denkt dat de een na de andere boogie elkaar op volgt – zoals de titel van de cd doet vermoeden – komt bedrogen uit want met ‘Looking For The Truth’ en ‘Sad Soul’ volgen er een bijna 8 minuten durende, niet te versmaden slow blues en een instrumental dat een beetje Latin aan doet. Kennelijk heeft Jimi er voor gekozen om door veel variatie zijn kunnen te etaleren. Hierna is het echter even met de rust gedaan als het door Daniele gezongen ‘La Grange’volgt. ‘Cause We’ve Ended As Lovers’ (Stevie Wonder) is typisch zo’n instrumentaaltje waar je de zaal mee stil krijgt. Op de cd horen we ook gastbijdragen van Pietro Taucher en Nicholas Zampa op keys. Eerst genoemde is uitdrukkelijk te horen op een heerlijke versie van het onvermijdelijke 'Hey Joe', waarna een ruim 3 minuten durende intro de ‘Ten O’clock Train’ op gang komt en het weer boogie time is. Na dit eigen werk (er staan er in totaal 4 op deze cd) wordt het tempo hoog gehouden en volgen ‘Going Down’ en ‘Look On Yonder Wall’ (Elmore James). Op het door Jimi geschreven en maar liefst 9.23 minuten durende ‘Boogie Man’ worden de toetsen door Nicholas Zampa bespeelt die kennelijk wel hier en daar een cd van John Lord in zijn platenkast heeft staan.
Ik gaf het bij de intro al aan dat je bij sommige (vooral goede) concerten geen notie van tijd hebt en dat is als je naar “Boogie Down The Road Live” luistert ook zo want als de klanken van dit laatste nummer weg ebben, ben je toch alweer een uur en 4 minuten verder. Enig verschil met eerdere concerten van deze geweldige live band is dat Jimi nu afsluit met: ,,Thank you, goodnight!”.

 ©Harm Lutke

jimibarbianiband625