Factor - Lucky Numbers

factorcd-300x310

Beste Jan,

hier weer een berichtje van Harm.

Graag wil ik even terug komen op ons gesprek na de 32e editie van Bluesrock Tegelen, verleden jaar. Daarin gaf je aan dat het zeer moeilijk was om bands te vinden die nog authentieke blues konden spelen. Daar had je een punt. Maar er gloort weer hoop aan de blueshorizon! En,….het komt nog uit Nederland ook! Daarom hierbij een tip.
Onlangs trof ik de cd “Lucky Numbers” van de half Nederlandse, half Engelse band Factor in mijn brievenbus aan. Een cd zó goed dat het nu al een collectors album genoemd kan worden, want doordat zij het in eigen beheer hebben opgenomen zullen er waarschijnlijk niet veel exemplaren geperst zijn. Het zal echter (naar mijn mening) niet lang duren dat deze band van ‘oudere jongeren’ -dus met veel ervaring- bij een groot label zal tekenen.
“Lucky Numbers” is een aaneenschakeling van verrassingen. Bij de opener, Lucky Numbers, is het al meteen raak! Het nummer ademt de sfeer uit van een nachtclub zoals je die vroeger in zwart-wit films zag en wordt naast een heerlijke gitaarsolo van John Dirven gedragen door sax en sex.
Voor de sax zorgt Tony Peters, voor de sex het zwoele stemgeluid en de zangstijl van zangeres/organiste Linda Jarvis. Het is een nummer waar dames die gewend zijn op de tonen van 'You Can Leave Your Hat On' hun kleren te verliezen wel raad mee weten. Dat zwoele in Linda’s stem wordt nog eens benadrukt in Billie Holiday’s Don’t Explain.
Daarmee zijn we er nog niet want ook een heerlijke zwijmelblues als I’ll Take Care Of You of She’s Got A Problem zijn van een ongekende Nederlandse kwaliteit.
Een van de hoogtepunten van dit debuut album is het door John Dirven geschreven en van fantastisch gitaarspel à la Gary Moore voorziene 1000 Reasons.
De band, die verder uit Piet Tromp (bas) en John Rietberg (drums) bestaat, draait zijn hand ook niet om voor een ruige boogie als Bad Boy, dat het net als Sam’s Stomp en Back On Track goed op het festival zou doen. De veelzijdigheid van Factor wordt nog eens benadrukt door de dixieland invloeden op het swingende Just Forgot en het vrolijke What A Day, dat mij aan Gruppo Sportivo doet denken.
Santana fans worden zeer zeker blij door het met Latin invloeden doorspekte Inner Soul, met wederom weergaloos gitaarspel van John. De romantici onder ons zullen dan weer met de schuiver All It Takes in hun nopjes zijn. De cd eindigt met het funky/jazzy/fusion-achtige Factor.
Met deze cd geven zij een overtuigend visite kaartje af door een staaltje van hun veelzijdigheid te geven. Vooral de slowblues songs, waarvan 2 van eigen hand, zijn top.

Dit jaar oogste Barrelhouse veel succes op het festival, volgend jaar zou dit succes voor Factor weggelegd kunnen zijn. Het is een band dat ieder genre aan kan. Ook een band die desgewenst authentieke blues kan en wil spelen en daarmee tegemoet komt aan de notoire mopperaars die jaarlijks wat te mekkeren hebben over de jonge bluesbands.

Kortom Jan, ik denk niet dat je met het vastleggen van Factor een risico neemt!


Met vriendelijke groet,
Harm
www.gezien-gehoord.nl

lucky625