Ruben Hoeke Band - Sonic Revolver

Butler Records

sonic revolver cd

Daar gaan we weer! Is dit weer een band met zelf overschatting?
Op Ruben Hoeke's vraag of ik interesse had om zijn nieuwe album "Sonic Revolver" te recenseren mailde ik in een jolige bui: ,,Alleen als ie net zo goed als “Loaded” is!" Vol bravoure antwoordde de gitarist: ,,3x beter!" Nou, daar zat ik dan mooi aan vast!
Niet erg, want ik had het sowieso met alle plezier gedaan, want als je de band al eens live aan de slag hebt gezien weet je dat zij tot de elite van de Nederlandse live-bands behoren en inmiddels al 24 jaar in de bluesrock-scene rondrennen. Dan kan er met deze cd eigenlijk niks mis zijn!
Na "Loaded" heeft de band een personeelswisseling ondergaan. Bassist Paul Brandsen is gebleven en vormt nu met Ruben’s broer Eric op drums de stuwende kracht achter Ruben en Lucas Pruim, die de microfoon van Frank van Pardo overnam. Een goede zet, want naast zijn stembanden nam Lucas ook pen en papier mee en schreef net als Frank Pardo zijn eigen teksten. Van de 13 tracks die "Sonic Revolver" telt zijn er 12 van hem en Ruben.

Met de opener That’s The Boogie wordt meteen de toon gezet voor ca. 50 minuten luisterplezier, waarbij je de volumeknop een snok naar rechts mag geven. Dit is het enige nummer dat niet door Ruben en Lucas geschreven is en is in feite een hommage aan Ruben en Eric’s vader die That’s The Boogie ook op zijn setlist had staan. Na deze stamper stampen we nog even door met Pet The Cat (Milk Her Sugar) om bij A Naked Phrase aan te komen. Een stuk rustiger en net geen ballad maar fantastisch van opbouw met een wereld solo van Ruben waarbij even zo veel credits naar Lucas gaan: Geweldige stem! Een rock-strot waarmee hij bij iedere willekeurige rockband aan de slag kan!
Cyanide Fire is een stadion stamper pur sang. Daar zal het stuwende Liar, Liar (Panties On Fire), een nummer dat hier en daar iets weg heeft van Piece Of The Rock (Mothers Finest) het ook best doen.
Zou Ruben dan toch gelijk krijgen en overtreft dit album het vorige? Ook na Hour -E-Cow en het bluesy Proof Of Monsters ligt de band goed op koers, wat betreft 3x beter. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht als Fresh From The Mother volgt tot dat het eindigt met een sax-solo waar in ik iets van The Girl From Epanema (!?) hoor doorklinken. Jammer, want als je zo bruut uit de rockmodus wordt losgerukt kost dat strafpunten. Ook Selling To Sell verwacht je niet direct van de Ruben Hoeke Band, maar geeft wel de veelzijdigheid van hun kunnen aan.
Op C-C-C-C-C-C-Come On en Bell Tower gaat de band weer goed te keer en volgt met Live Today voor mij het hoogtepunt, al gingen hier wel meerdere draaibeurten aan voor af. De ballad wordt door gastmuzikant Niels Schutten, die ook op A Naked Phrase te horen was, op Hammond ingeleid waarna een vlijmscherpe solo van Ruben het nummer naar een hoogtepunt stuwt. Van dit kaliber zou de afsluiter Time ook kunnen zijn, maar helaas duurt dit nummer nog geen 2 minuten, jammer!

Sonic Revolver is een geweldig album waarin Ruben Hoeke in zijn solo’s boven zich zelf lijkt uit te steken. Een album dat vooral liefhebbers van het hardere werk zal aanspreken
Na een luisterbeurt wist ik het al: Hier worden geen liflafjes geserveerd, nee, hier maakt bijna ieder nummer aanspraak om als hoofdgerecht opgediend te worden. Het is echter de smaak van de consument die bepaald waar hij zijn tanden in zet! Ten opzichte van “Loaded” neemt Ruben meer afstand van blues/rock en hoor ik invloeden van o.a. Mothers Finest, Van Halen, Marillion, Procol Harum en The Romantics voorbij komen. Dit maakt het menu alleen maar interessanter al dien je dan van sterk gekruid gitaarspel te houden!
Laat ik tot slot niet misselijk doen en het geheel in plaats van 3x beter maar op 2,9 x beter houden, dan weten diegenen die ‘Loaded” in hun bezit hebben wel wat ze mogen verwachten!

Ruben-Hoeke-Banda