Sjoerd van Bommel , Sjoerd van Bommel ,

  • jazzOUT

  • Baeker Blues Side 2015

  • Bluesrockfestival Tegelen 2016

  • BRUL contest

  • Joal Kamps in Brunssum

  • Parkcity Live

  • Secret Rule in De Maasvallei

  • BJ Baartmans – Verzamelaar

    B.J. 325

    Na mijn recensies van “Angels In The Snow” (Hidden Agenda Deluxe feat. Oh Susanna) en @ventures In The Shadows (The Space Age Travellers) zou ik deze week bijna willen uitroepen tot “BJ Baartmans week”, want in de stapel cd’s die mij smekend aan kijken om behandeld te worden trof ik “Verzamelaar” aan van deze ondergewaardeerde songsmid uit het Noord Brabantse Boxmeer.
    Niet dat dit een verrassing is, want ik was hiervan uiteraard op de hoogte, maar de tijd ontbrak en ook een beetje de interesse. Nederlandstalig is aan mij als rock, maar ook bluesliefhebber niet zo erg besteed. Maar toch neem ik een groeiende belangstelling waar voor de werken van deze sympathieke Brabo, zeker nadat ik hem enkele keren live heb gezien. Samen met Mike Roelofs op toetsen maakte hij onlangs nog indruk op de eerste editie van het Southern Roots Festival in het Savelberg Klooster in Heerlen. Een prachtige ambiance voor liefhebbers van luistermuziek. Als wielerliefhebber heb ik (van de 20 minuten dat ik aanwezig was) toen het meest genoten van Rondemiss, dat ook op deze cd voor komt. Daar je het nooit eerder gehoord hebt denk je automatisch aan een nieuw liedje, maar dat ligt toch anders.
    Voor de uitleg hiervan en de totstandkoming van “Verzamelaar” laat ik BJ hierover zelf aan het woord:
    VERZAMELAAR omsluit een dertiental liedjes die me enorm dierbaar zijn, ook al vielen ze ogenschijnlijk door de jaren heen steeds buiten de boot bij het samenstellen van een “BJ Baartmans”of “BJ's Wild Verband” album of vonden ze in den vreemde onderdak. Dat laatste is niet zo gek want sommige van deze liedjes zijn in opdracht geschreven: De Trein voor een liedproject over Kamp Vught, Stroom en Tiengemeten voor een album dat ik produceerde voor Natuurmonumenten, Rondemiss als themanummer bij een heel amusante jaarlijkse wielren-talkshow in Nijmegen en Stil geluk als beoogde soundtrack bij een boek- en filmdocument (“Klaar”) over een aangekondigde zelfgekozen dood, een project dat overigens op de plank is blijven liggen. Een aantal van de andere liedjes staat al jarenlang op het live repertoire, zijn heel vrij van vorm en helemaal op hun plek op het podium en leken dus moeilijker vangbaar in een officiële studiosessie. Niets bleek minder waar! We hebben ze denk ik echt te pakken gekregen, gewoon zonder er veel woorden aan vuil te maken en met alle ruimte voor de “vibe”, de sfeer van het moment. Dat is ook de kracht van werken in de gekoesterde Studio Wild Verband. En dan zijn er een paar voor mij bijna te intieme liedjes. Ze hebben soms een lang traject nodig om hun ware aard te kunnen tonen. Een levensveranderende gebeurtenis om echt betekenis te kunnen krijgen. Of een tweede huis om zich te hervinden. Woorden vallen niet zomaar altijd op hun plek. Ook niet na 35 jaar tekstdichten en een stuk of 15 albums verder als vertolker van eigen werk. Op dit album staan een paar stukken waar mijn gitaar of de karakteristieke sound van Mike Roelofs en mij het hele verhaal vertellen. Het zijn bijna onopvallend ongewone verhalen van alledag, van en voor iedereen. Soms prettig licht, soms intens zwaar. Niets uit de weg gaand. Bij het samenstellen van VERZAMELAAR viel ineens zo veel op zijn plek dat het wel al in de lucht moet hebben gehangen in deze vorm, zo persoonlijk maar ook zo deelbaar. Bij deze! Hartelijke groet, BJ Baartmans
    Voor mij als recensent valt hier weinig aan toe te voegen, al wil ik wel kwijt dat BJ mij meermaals weet te raken en Niemand Kent Je, zijn versie van Nobody Knows You (When You’re Down And Out), voor mij toch wel het toppertje van deze cd is met Stroom als goede tweede! Ook bewijst hij weer eens dat hij naast producer en fantastische tekstdichter een uitmuntend gitarist is zoals hij vooral op de instrumentale nummers Malaga Blues, Round Ronda en Verzamelaar laat horen. Enkele liedjes hebben inderdaad veel te lang op de plank gelegen maar zijn nu gelukkig met behulp van Mike Roelofs – allerlei toetsen, Sjoerd van Bommel – drums, Gerco Aerts – (contra-) bas, Bart de Win – piano – accordeon en Emil Szarkowicz – klarinet op deze cd gezet!

    © Harm Lutke

    BJB

     

  • Leo Koster – sings – Gene Clarck

    Continental Records

    leo koster 325

    De laatste keer dat men iets van Leo Koster hoorde – op CD wel te verstaan – dateert uit 2015, toen hij het album “Train Of Life” uit bracht. Dat kreeg lovende recensies en hetzelfde mag van zijn nieuwe EP “Leo Koster sings Gene Clarck” verwacht worden.
    Gene Clarck was een van de mede oprichters van The Byrds in 1965, maar verliet de band na 2 jaar en zocht zijn heil bij o.a. The Flying Burrito Brothers en Dillard & Clark.
    Leo was fan van het eerste uur en veel van zijn songs zijn geïnspireerd op werken van Gene Clarck.
    Een hommage aan deze singer/songwriter – die op 24 mei 1991 op 46-jarige leeftijd overleed – kon niet uitblijven en daarom dook Leo met Bart-Jan Baartmans (gitaar, dobro en mandoline), Kees Maat (accordeon en keyboards) en Sjoerd van Bommel (drums) de studio in.
    Ter voorbereiding van deze recensie heb ik eerst maar eens door het oeuvre van Gene Clarck gewroet, daar ik niet echt bekend ben met de werken van de brave man. Daar kwam ik juweeltjes van liedjes tegen, waardoor ik niet begrijpen kan dat zijn solo carrière maar niet wilde vlotten.
    De EP bevat 6 songs en die zijn niet zo maar klakkeloos na gespeeld, maar eigen interpretaties. Iedere song kreeg iets extra’s mee en dat levert fraaie contrasten op met het origineel.
    Door Echoes alleen uit te voeren met een dobro, akoestische gitaar, staande bas en ingetogen drumwerk wordt je niet afgeleid door het orkest dat het origineel begeleid.
    Op For a Spanish Guitar is de mondharmonica vervangen door de accordeon van Kees Maat en eindigt het nummer met een fraaie fiddle solo van een ex maat van Gene Clarck bij The Flying Burrito Brothers en Dillard & Clark: de legendarische Byron Berline.
    In 1987 nam Gene het fraaie Fair And Tender Ladies op met Carla Olson, maar die versie verbleekt (met alle respect) bij deze uitvoering met prachtig steelgitaarspel van Andre Sommer en met BJ Baartmans op de mandoline. Boston wordt door de heren in een Rockabilly jasje gestoken, maar heeft door de toevoeging van de accordeon ook wel iets van Cajun weg. Lekker ruig rockend knalt So You Say You Lost Your Baby uit de boxen.
    Met Set You Free This Time – het enige nummer wat mij bekend voorkomt daar ik de LP " Turn! Turn! Turn!" van The Byrds destijds grijs gedraaid heb – komen we alweer aan het laatste nummer van deze uitstekende EP. Ook dit is weer een prachtige uitvoering dat bij een eerbewijs past.
    Wat jammer dat dit eerbetoon slechts een EP geworden is want wat mij betreft mag het veel langer duren dan deze 21 minuten. Er zijn immers nummers genoeg – zoals ik nu pas ontdekt heb bij mijn voorbereiding van dit artikel – om een dubbel CD te vullen!
    Ach wie weet wat de toekomst brengt!

    leo koster 625

     

  • The Space Age Travellers – @ventures In The Shadows

    Space Travellers 325

    Liefhebbers van de werken van o.a. The Shadows, The Spotnicks en Jumping Jewels opgelet!
    Ben je verknocht aan instrumentale gitaarmuziek met dat heerlijke surf geluid, spring dan in de auto of op je brommer of fiets en breng een bezoek aan de dichtstbijzijnde platenzaak. Vraag daar naar “@ventures In The Shadows” van The Space Age Travellers. Heeft ie 'em niet in de collectie en wil ie 'em ook niet bestellen, bedreig hem, gijzel hem of chanteer hem, het is de moeite waard!
    “@ventures In The Shadows” is muziek zoals tegenwoordig nog zelden wordt gemaakt en hoort in iedere collectie van de gitaarliefhebber thuis!
    The Space Age Travellers is een Nederlands trio, bestaande uit BJ Baartmans – wat is die man toch veelzijdig – op gitaar, Gerco Aerts op bas en Sjoerd van Bommel op drums. Zij laten op dit album 39 minuten lang lang vervlogen tijden herleven en verdelen dat over 15 tracks met veelal eigen werken. Een volledig instrumentale cd met veel variatie aan stijlen zoals surf, pop, jazz, jive enz. U roept, zij spelen het!
    Het lekkerst in het gehoor liggen (bij mij) het kort maar krachtige Phoneline (slechts 1.27 lang), de samba Los Dedos, Havana Blue (een schuiver bij uitstek), Costa California, The Sixth Dance, Rollercoaster (dat even op gang moet komen), het swingende Poppa Bebop, het bluesy 347 Street Scene, de titeltrack @ventures In The Shadows en de afsluiter Theme From The Baritones.
    Zo, heb ik toch maar even 10 nummers opgenoemd en dan heb ik ook nog het zwijmelnummer Mingus Desert in de aanbieding.
    Dat wil niet zeggen dat Billy Minor, Pay My Dues, Go Gaddum en Space Age Rumble van mindere kwaliteit zijn, maar hier spreekt persoonlijke smaak.
    “@ventures In The Shadows” is een album dat niet snel zal vervelen en hoewel het spiksplinternieuw is heerlijke beelden uit het verleden oproept.

    © Harm Lutke

    Space Travellers 625