Ruben Hoeke Band, Ruben Hoeke Band,

  • jazzOUT

  • Baeker Blues Side 2015

  • Bluesrockfestival Tegelen 2016

  • BRUL contest

  • Joal Kamps in Brunssum

  • Parkcity Live

  • Secret Rule in De Maasvallei

  • Ruben Hoeke Band - Sonic Revolver

    Butler Records

    sonic revolver cd

    Daar gaan we weer! Is dit weer een band met zelf overschatting?
    Op Ruben Hoeke's vraag of ik interesse had om zijn nieuwe album "Sonic Revolver" te recenseren mailde ik in een jolige bui: ,,Alleen als ie net zo goed als “Loaded” is!" Vol bravoure antwoordde de gitarist: ,,3x beter!" Nou, daar zat ik dan mooi aan vast!
    Niet erg, want ik had het sowieso met alle plezier gedaan, want als je de band al eens live aan de slag hebt gezien weet je dat zij tot de elite van de Nederlandse live-bands behoren en inmiddels al 24 jaar in de bluesrock-scene rondrennen. Dan kan er met deze cd eigenlijk niks mis zijn!
    Na "Loaded" heeft de band een personeelswisseling ondergaan. Bassist Paul Brandsen is gebleven en vormt nu met Ruben’s broer Eric op drums de stuwende kracht achter Ruben en Lucas Pruim, die de microfoon van Frank van Pardo overnam. Een goede zet, want naast zijn stembanden nam Lucas ook pen en papier mee en schreef net als Frank Pardo zijn eigen teksten. Van de 13 tracks die "Sonic Revolver" telt zijn er 12 van hem en Ruben.

    Met de opener That’s The Boogie wordt meteen de toon gezet voor ca. 50 minuten luisterplezier, waarbij je de volumeknop een snok naar rechts mag geven. Dit is het enige nummer dat niet door Ruben en Lucas geschreven is en is in feite een hommage aan Ruben en Eric’s vader die That’s The Boogie ook op zijn setlist had staan. Na deze stamper stampen we nog even door met Pet The Cat (Milk Her Sugar) om bij A Naked Phrase aan te komen. Een stuk rustiger en net geen ballad maar fantastisch van opbouw met een wereld solo van Ruben waarbij even zo veel credits naar Lucas gaan: Geweldige stem! Een rock-strot waarmee hij bij iedere willekeurige rockband aan de slag kan!
    Cyanide Fire is een stadion stamper pur sang. Daar zal het stuwende Liar, Liar (Panties On Fire), een nummer dat hier en daar iets weg heeft van Piece Of The Rock (Mothers Finest) het ook best doen.
    Zou Ruben dan toch gelijk krijgen en overtreft dit album het vorige? Ook na Hour -E-Cow en het bluesy Proof Of Monsters ligt de band goed op koers, wat betreft 3x beter. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht als Fresh From The Mother volgt tot dat het eindigt met een sax-solo waar in ik iets van The Girl From Epanema (!?) hoor doorklinken. Jammer, want als je zo bruut uit de rockmodus wordt losgerukt kost dat strafpunten. Ook Selling To Sell verwacht je niet direct van de Ruben Hoeke Band, maar geeft wel de veelzijdigheid van hun kunnen aan.
    Op C-C-C-C-C-C-Come On en Bell Tower gaat de band weer goed te keer en volgt met Live Today voor mij het hoogtepunt, al gingen hier wel meerdere draaibeurten aan voor af. De ballad wordt door gastmuzikant Niels Schutten, die ook op A Naked Phrase te horen was, op Hammond ingeleid waarna een vlijmscherpe solo van Ruben het nummer naar een hoogtepunt stuwt. Van dit kaliber zou de afsluiter Time ook kunnen zijn, maar helaas duurt dit nummer nog geen 2 minuten, jammer!

    Sonic Revolver is een geweldig album waarin Ruben Hoeke in zijn solo’s boven zich zelf lijkt uit te steken. Een album dat vooral liefhebbers van het hardere werk zal aanspreken
    Na een luisterbeurt wist ik het al: Hier worden geen liflafjes geserveerd, nee, hier maakt bijna ieder nummer aanspraak om als hoofdgerecht opgediend te worden. Het is echter de smaak van de consument die bepaald waar hij zijn tanden in zet! Ten opzichte van “Loaded” neemt Ruben meer afstand van blues/rock en hoor ik invloeden van o.a. Mothers Finest, Van Halen, Marillion, Procol Harum en The Romantics voorbij komen. Dit maakt het menu alleen maar interessanter al dien je dan van sterk gekruid gitaarspel te houden!
    Laat ik tot slot niet misselijk doen en het geheel in plaats van 3x beter maar op 2,9 x beter houden, dan weten diegenen die ‘Loaded” in hun bezit hebben wel wat ze mogen verwachten!

    Ruben-Hoeke-Banda

  • Ruben Hoeke Band – All Saints

    Butler Records

    RHB ALL SAINTS 325

    November zou wel eens een hele mooie maand kunnen worden en daartoe heeft de Ruben Hoeke Band de eerste aanzet gegeven met het uitbrengen van hun nieuwe album “All Saints”. Ruben hoeft geen introductie meer, want hij behoort al jaren tot de top 3 van Nederlandse blues-rockgitaristen. Van deze 3 snaren ‘Musketiers’ vervuld hij de rol van D'Artagnan, die met zijn dartele gitaarspel menigeen kan laten wegdromen maar ook keihard uithaalt wanneer het nodig is.
    Dat hoor je ook op “All Saints”, een album dat zich van zijn voorgangers onderscheidt door nog meer variatie in de songs toe te voegen.
    De band – die naast Ruben verder bestaat uit Lucas Pruim (krachtige stembanden en verantwoordelijk voor de teksten), Mike Kamp op bas en Erik Hoeke achter de drums en bekkens - heeft een flinke stap gemaakt en lijkt met “All Saints” de aanval op een breder publiek te openen.
    Er wordt lekker rockend gestart met Get Bit, waarna er voor ondergetekende herinneringen aan Mud opdoemen bij (I’m A) Cheap Trick. Deze track eindigt met applaus, hetgeen het vermoeden wekt dat deze track live is opgenomen. Dat zou best kunnen want de band weet live altijd te overtuigen. Easy Does It klinkt anders als de titel doet vermoeden, want het lijkt wel alsof de duivel hen op de hielen zit. Een beetje psychedelica vindt je terug in de solo van het alweer lekker, maar log rockende Sour Fruit. Na de pakkende bluesrocker Been A Long Time Coming volgt de ballad Forafter Always en krijg ik steeds meer bewondering voor Lucas Pruim, die zich met zijn krachtige maar ook soepele stem in ieder genre kan inleven. Op All Feels is het dan weer rauwheid troef! Mocht AC/DC om een nieuwe zanger verlegen zitten,...afijn, vul zelf maar in! Sally Went To The Shore volgt en wordt daarbij voortgestuwd door de ritmesectie die er aan bijdraagt dat dit lekker in het gehoor liggende nummer al meerdere keren met de repeat knop in aanraking kwam.
    In het begin van deze recensie had ik het al over de drie musketiers en noem het toeval of niet maar hun strijdkreet ‘One for all and all for one’ komt voorbij in het uptempo Devils Toil.
    Het album eindigt met een geweldige bewerking van Love Is Blindness (U2), dat in het verleden ook al eens door Kane onderhanden werd genomen. De bewerking van de RHB doet hun- toch ook geen slechte – versie snel vergeten. Ook hier verbaast Lucas weer vriend en vijand met zijn stem en inlevingsgevoel en weet Ruben weer menig gevoelige snaar te raken met zijn lang uitgesponnen Gary Mooore-achtige solo. Prachtig!!!
    Yep, november is goed begonnen!

    © Harm Lutke

    RHB 625