Henk De Mulder

  • Paul Numi – Chimera

    Greener Grass

    001PaulNumi Chimera

    De naam Paul Numi zal in Nederland niet bij velen een belletje doen rinkelen laat staan een carillon, maar daar kan wel eens vlug verandering in komen. De vroegere frontman van het in België zeer bekende Angry Voices – zij stonden o.a. al eens in het voorprogramma van U2 en Echo & The Bunnyman – komt na een lange sabbatical met nieuw werk op de proppen. “Chimera” werd eind vorig jaar al in Vlaanderen ten doop gehouden, maar kwam in april pas in Nederland uit en via enkele omwegen nu ook bij ondergetekende terecht.

    Peter Corijn, de naam die naast zijn pasfoto vermeldt staat, koos op een gegeven moment voor een maatschappelijke carrière en met succes, want hij bekleed(de) hoge functies bij top bedrijven door heel Europa. De liefde voor muziek ging echter niet verloren en hij ging onder de naam Paul Numi opnieuw muziek schrijven. Of de uit Deinze afkomstige gitarist, bassist en zanger daar lang over gedaan heeft maakt niet uit, de 8 songs op “Chimera” komen bij mij razendsnel binnen en hebben geen tientallen draaibeurten nodig om te beoordelen!
    Bij de opener The Sparkle is het al meteen raak! Dit nummer dat ook al als single uit kwam doet zijn naam eer aan door het sprankelende gitaarspel van Eric Melaerts. In de studio ontstond tijdens de opnames een kleine reünie, want het was niet alleen deze gitarist van o.a. Clousseau die Paul voor zijn album wist te strikken maar ook zijn Clousseau maatjes Vincent Pierins – bas en Herre Cambré – drums. Geen verkeerde keuze want dit duo grooved als de neten!
    ,,Is Paul Numi verder gegaan waar hij in de tachtiger jaren stopte?”, je zou het bijna zeggen, want ook A Square Peg (For A Round Hole) lijkt net als zijn voorganger uit deze tijd weggelopen. Invloeden van o.a. The Cure, Simple Minds en Joy Division zijn zonder loep waarneembaar. Op deze track is het Paul zelf die de gitaar ter hand neemt, een kunstje dat hij later op de cd nog eens zal herhalen. Ook Herre wordt bij dit nummer vervangen en geeft de stokjes over aan drummer Bram Raeymakers.

    Voordat het op To Life! verder gaat met ‘nieuwe’ New Wave geeft Paul een staaltje van zijn kunnen als singer/songwriter met de love song Let Me Hold You. Aanvankelijk alleen begeleid door een akoestische gitaar (Eric Melaerts), krijgt dit nummer nog meer glans als bij het eerste refrein de rest van de band invalt. Prachtig uitgewerkt!

    Bij A Time To Forgive komen we al aan bij de tweede helft van deze tot nu toe lekker in het gehoor liggende cd en vind er weer een gitaar en drum wisseling plaats. De sound op dit heerlijk groovende nummer wordt naast het fraaie gitaarwerk van Paul mede bepaalt door producer Ronald Vanhuffel die de toetsen van zijn synthesizer streelt.
    Van een heel andere orde is Still, een ballade met enkel pianobegeleiding door Henk De Mulder. Dit rust moment is even wennen na het volle geluid van zijn voorgangers, maar dit ‘verstilde’ nummer komt na iedere draaibeurt steeds sterker naar voren.
    Het catchy My Day Will Come is mijn persoonlijke favoriet, mede door het wederom puike gitaarspel van Eric, maar ook door het prachtig in elkaar vloeien van de stemmen in de refreinen. Refreinen die ook nog eens in je hoofd blijven hangen.
    Het geluid op afsluiter Who I'm Living For zwelt aan en er volgt een track die op een album van U2 niet zou misstaan.
    Enig minpuntje aan “Chimera” is dat het slechts 8 tracks bevat, ik had er graag meer gehoord!
    Werd New Wave vroeger slechts door een select publiek gewaardeerd, de hang naar nostalgie zal er zeker aan bijdragen dat dit album ook bij een breder publiek zal aanslaan!
    © Harm Lutke

    001Paul Numi