BJ Baartmans, BJ Baartmans,

  • jazzOUT

  • Baeker Blues Side 2015

  • Bluesrockfestival Tegelen 2016

  • BRUL contest

  • Joal Kamps in Brunssum

  • Parkcity Live

  • Secret Rule in De Maasvallei

  • BJ Baartmans – Verzamelaar

    B.J. 325

    Na mijn recensies van “Angels In The Snow” (Hidden Agenda Deluxe feat. Oh Susanna) en @ventures In The Shadows (The Space Age Travellers) zou ik deze week bijna willen uitroepen tot “BJ Baartmans week”, want in de stapel cd’s die mij smekend aan kijken om behandeld te worden trof ik “Verzamelaar” aan van deze ondergewaardeerde songsmid uit het Noord Brabantse Boxmeer.
    Niet dat dit een verrassing is, want ik was hiervan uiteraard op de hoogte, maar de tijd ontbrak en ook een beetje de interesse. Nederlandstalig is aan mij als rock, maar ook bluesliefhebber niet zo erg besteed. Maar toch neem ik een groeiende belangstelling waar voor de werken van deze sympathieke Brabo, zeker nadat ik hem enkele keren live heb gezien. Samen met Mike Roelofs op toetsen maakte hij onlangs nog indruk op de eerste editie van het Southern Roots Festival in het Savelberg Klooster in Heerlen. Een prachtige ambiance voor liefhebbers van luistermuziek. Als wielerliefhebber heb ik (van de 20 minuten dat ik aanwezig was) toen het meest genoten van Rondemiss, dat ook op deze cd voor komt. Daar je het nooit eerder gehoord hebt denk je automatisch aan een nieuw liedje, maar dat ligt toch anders.
    Voor de uitleg hiervan en de totstandkoming van “Verzamelaar” laat ik BJ hierover zelf aan het woord:
    VERZAMELAAR omsluit een dertiental liedjes die me enorm dierbaar zijn, ook al vielen ze ogenschijnlijk door de jaren heen steeds buiten de boot bij het samenstellen van een “BJ Baartmans”of “BJ's Wild Verband” album of vonden ze in den vreemde onderdak. Dat laatste is niet zo gek want sommige van deze liedjes zijn in opdracht geschreven: De Trein voor een liedproject over Kamp Vught, Stroom en Tiengemeten voor een album dat ik produceerde voor Natuurmonumenten, Rondemiss als themanummer bij een heel amusante jaarlijkse wielren-talkshow in Nijmegen en Stil geluk als beoogde soundtrack bij een boek- en filmdocument (“Klaar”) over een aangekondigde zelfgekozen dood, een project dat overigens op de plank is blijven liggen. Een aantal van de andere liedjes staat al jarenlang op het live repertoire, zijn heel vrij van vorm en helemaal op hun plek op het podium en leken dus moeilijker vangbaar in een officiële studiosessie. Niets bleek minder waar! We hebben ze denk ik echt te pakken gekregen, gewoon zonder er veel woorden aan vuil te maken en met alle ruimte voor de “vibe”, de sfeer van het moment. Dat is ook de kracht van werken in de gekoesterde Studio Wild Verband. En dan zijn er een paar voor mij bijna te intieme liedjes. Ze hebben soms een lang traject nodig om hun ware aard te kunnen tonen. Een levensveranderende gebeurtenis om echt betekenis te kunnen krijgen. Of een tweede huis om zich te hervinden. Woorden vallen niet zomaar altijd op hun plek. Ook niet na 35 jaar tekstdichten en een stuk of 15 albums verder als vertolker van eigen werk. Op dit album staan een paar stukken waar mijn gitaar of de karakteristieke sound van Mike Roelofs en mij het hele verhaal vertellen. Het zijn bijna onopvallend ongewone verhalen van alledag, van en voor iedereen. Soms prettig licht, soms intens zwaar. Niets uit de weg gaand. Bij het samenstellen van VERZAMELAAR viel ineens zo veel op zijn plek dat het wel al in de lucht moet hebben gehangen in deze vorm, zo persoonlijk maar ook zo deelbaar. Bij deze! Hartelijke groet, BJ Baartmans
    Voor mij als recensent valt hier weinig aan toe te voegen, al wil ik wel kwijt dat BJ mij meermaals weet te raken en Niemand Kent Je, zijn versie van Nobody Knows You (When You’re Down And Out), voor mij toch wel het toppertje van deze cd is met Stroom als goede tweede! Ook bewijst hij weer eens dat hij naast producer en fantastische tekstdichter een uitmuntend gitarist is zoals hij vooral op de instrumentale nummers Malaga Blues, Round Ronda en Verzamelaar laat horen. Enkele liedjes hebben inderdaad veel te lang op de plank gelegen maar zijn nu gelukkig met behulp van Mike Roelofs – allerlei toetsen, Sjoerd van Bommel – drums, Gerco Aerts – (contra-) bas, Bart de Win – piano – accordeon en Emil Szarkowicz – klarinet op deze cd gezet!

    © Harm Lutke

    BJB

     

  • Etan Huijs – The Monochrome Veil

    etan 375

    Eigenlijk weet je al als je de deelnemerslijst op een hoesje ziet dat het met de cd wel goed zit en wat je mag verwachten. Dat is met “The Monochrome Veil”, het nieuwe album van Etan Huijs dat tot stand kwam met medewerking van Pop in Limburg en Provincie Limburg ook zo het geval.
    Naast de singer-songwriter en zijn band (Jori van Gemert – vocals, toetsen, Kyle Janssen – gitaren, vocals, Rens van Dijk – bas, mandoline en Roel Trommelen – drums), verschijnen ook de BJ Baartmans one-man-band, Alex Akela – viool, accordeon en trompettist Nando van Westrienen aan de start. Allen verkeren zo te horen in topvorm!
    Etan schrijft liedjes die prima gedijen in de biotoop van Folk en Americana. De openingstrack Ghost Town voldoet volledig aan deze verwachtingen en lijkt door zijn oorstrelende geluid een verlengstuk van zijn vorige cd “The Secret Us". Maar dan volgt Josephine en hierin heeft Etan voor een andere aanpak gekozen. Dit duet met Jori van Gemert blijkt na enkele draaibeurten een bijzonder sterk nummer te zijn dat raakvlakken vertoont met Where The Wild Roses Grow (Nick Cave en Kylie Minogue). Naast het fraaie arrangement is het eigenlijk de loepzuivere, heldere stem van Jori die de hoofdrol opeist. Het is niet direct een song die je tussen Americana en Folk zult verwachten, maar wel een die hangen blijft en terecht als single is uitgebracht.
    Met het maar liefst 7 minuten durende Arc zitten we weer terug in het spoor dat we even bijster waren. Ook op het door een mondharmonica ingeleide en naar Country neigende Cautionary Tales horen we weer prachtige close harmony en laat Jori zich in haar enthousiasme heel even solo horen. Met Wild Are The Waves zakt het tempo een beetje en maakt vrolijkheid plaats voor een iets somberder geluid. Als een vloedgolf valt er na ongeveer 3 minuten een kakofonie van geluid over je heen. Dat duurt maar even, want daarna wordt het ebben ingezet.
    The Last Train Home is beslist geen Intercity, maar een verhalende song in een niet al te snel tempo, waarop de viool nadrukkelijk aanwezig is.
    Net als het eerder genoemde Cautionary Tales is Veil Of Love ook een hoogwaardige country song, zo eentje waarmee je in deze setting in de Grand Ole Opry geen slecht figuur zou slaan.
    The Passenger ligt een beetje in het straatje van Josephine en bestaat uit 2 gedeelten. Het start subtiel in zang en begeleiding, maar als het aantal instrumenten toeneemt ontplooit dit 2e duet – dat tevens een elegante gitaarsolo bevat – zich als een waardige afsluiter van een album dat al na de eerste draaibeurt lekker wegluistert.
    De fantastische samenzang en begeleiding dragen hier uiteraard aan bij, maar de songs zijn op zichzelf zo sterk dat ze enkel met akoestische gitaar begeleiding niet ten onder gaan.
    In mijn recensie van “The Secret Us” plaatste ik Etan al in de top tien van Nederlandse songwriters, een mening waar ik na het beluisteren van dit album nog steeds achter sta!
    © Harm Lutke

    etan 700

  • Kurt Efting – Het Beloofde Land

    Marista Records

    Kurt Efting 325

    Singer-songwriter en gitarist Kurt Efting maakt een mix van Nederlandstalige folk-pop en luisterliedjes waarvan er een tiental te horen zijn op zijn nieuwe album “Het Beloofde Land”. De inspiratie hiervoor deed hij ongeveer 2 jaar geleden op toen hij drie maanden door Amerika reisde op zoek naar het verleden van zijn overgrootvader die in 1906 naar ‘het beloofde land’ immigreerde. Op het hoesje poseert Kurt dan ook geheel in stijl bij de schoorstenen van een boot en het gebouw van de Holland – Amerika Lijn. Daar is over nagedacht.
    Vergeet De Mooie Dingen Niet is de goede raad die hij meegeeft in het openings- nummer dat door zijn melodie, ritme en samenzang toch iets vrolijks heeft. Kurt heeft een heldere, aangename stem die ook nog eens goed verstaanbaar is. Dat maakt dat je ook met aandacht naar Als Je Dit Leest en Achter De Schermen luistert, beiden uit de categorie luisterliedjes met enige diepgang. Het uptempo Niemand Weet handelt net als Als Je Dit Leest tekstueel weer over de reis die zijn overgrootvader – wiens afbeelding ook in het hoesje te vinden is – maakte.
    De meeste teksten hebben iets droevigs en gaan over scheidingen en afscheid nemen, iets waar je in deze tijd niet echt op zit te wachten, maar Kurt weet dit zo perfect uit te drukken dat je toch blijft luisteren. Een nummer als Nou Ga Dan Maar is typisch een voorbeeld van een liedje dat na iedere draaibeurt beter in het gehoor ligt.
    Fairmount Willow is een begraafplaats in Illinois en ondanks dit onderwerp is dit liedje bij de eerste draaibeurt meteen mijn favoriet. Fraaie samenzang gaat hand in hand met kabbelend pianospel en zijn de hoofdingrediënten op dit bluesy nummer waar ook een klarinet hoorbaar is en het geheel iets van New Orleans jazz meegeeft. Prachtig!
    Ook Waarom Jij en Als Een Lied gaan gepaard met bijzonder fraaie arrangementen waarvoor BJ Baartmans verantwoordelijk was. Niet alleen deed hij de productie, maar is hij ook in meerder nummers te horen op diverse gitaren, bas, mandoline, synthesizer, stembanden en mondharmonica. Het was weer druk in zijn studio in Boxmeer. Zo zet Emil Szarkowicsz op vrijwel ieder nummer de toon op viool, klarinet of saxofoon en horen we ook Harry Hendriks op bas, banjo en ukelele, Jasper van Hulten op drums en Bart de Win op accordeon, piano en Wurlitzer.
    Dit album dat aan zijn overgrootvader opgedragen is maakt indruk en plaatst Kurt Efting in het rijtje van de betere Nederlandstalige songwriters!
    © Harm Lutke

    Kurt Efting 700

  • Reportage Hubert On The Air bij The Southern Rootsnight

    southernroots

    Op 16-04-2016 vond in Heerlen de eerste editie van de Southern Rootsnight plaats.
    In aanloop hiervan werden er door L1 's middags live opnames gemaakt van het programma Hubert On The Air. Hierbij gaven enkele van de artiesten al een voorproefje van wat er 's avonds van hen verwacht kon worden. Achtereenvolgens waren dat David Philips, Amy Speace & Megan Palmer, B J Baartmans, Jimmi Dee en The Blue Grass Boogiemen.
    Een foto reportage van deze sfeervolle middag is geplaatst in de categorie Reportages/Pics.

    For more pics click on Reportages/Pics.

  • The Space Age Travellers – @ventures In The Shadows

    Space Travellers 325

    Liefhebbers van de werken van o.a. The Shadows, The Spotnicks en Jumping Jewels opgelet!
    Ben je verknocht aan instrumentale gitaarmuziek met dat heerlijke surf geluid, spring dan in de auto of op je brommer of fiets en breng een bezoek aan de dichtstbijzijnde platenzaak. Vraag daar naar “@ventures In The Shadows” van The Space Age Travellers. Heeft ie 'em niet in de collectie en wil ie 'em ook niet bestellen, bedreig hem, gijzel hem of chanteer hem, het is de moeite waard!
    “@ventures In The Shadows” is muziek zoals tegenwoordig nog zelden wordt gemaakt en hoort in iedere collectie van de gitaarliefhebber thuis!
    The Space Age Travellers is een Nederlands trio, bestaande uit BJ Baartmans – wat is die man toch veelzijdig – op gitaar, Gerco Aerts op bas en Sjoerd van Bommel op drums. Zij laten op dit album 39 minuten lang lang vervlogen tijden herleven en verdelen dat over 15 tracks met veelal eigen werken. Een volledig instrumentale cd met veel variatie aan stijlen zoals surf, pop, jazz, jive enz. U roept, zij spelen het!
    Het lekkerst in het gehoor liggen (bij mij) het kort maar krachtige Phoneline (slechts 1.27 lang), de samba Los Dedos, Havana Blue (een schuiver bij uitstek), Costa California, The Sixth Dance, Rollercoaster (dat even op gang moet komen), het swingende Poppa Bebop, het bluesy 347 Street Scene, de titeltrack @ventures In The Shadows en de afsluiter Theme From The Baritones.
    Zo, heb ik toch maar even 10 nummers opgenoemd en dan heb ik ook nog het zwijmelnummer Mingus Desert in de aanbieding.
    Dat wil niet zeggen dat Billy Minor, Pay My Dues, Go Gaddum en Space Age Rumble van mindere kwaliteit zijn, maar hier spreekt persoonlijke smaak.
    “@ventures In The Shadows” is een album dat niet snel zal vervelen en hoewel het spiksplinternieuw is heerlijke beelden uit het verleden oproept.

    © Harm Lutke

    Space Travellers 625