• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Snikhete maar succesvolle 8e editie ParkCity Live (zaterdag)

pclza

40 minuten had men slechts nodig om ParkCity Live 2018 uit te verkopen, terwijl er op dat moment nog maar 8 namen bekend gemaakt waren. Een nieuw record in de nog jonge geschiedenis van dit Heerlense festival dat op 30 juni en 1 juli zijn 8e editie beleefde.
ParkCity Live profileert zich als een familie festival waardoor de organisatie als datum steevast voor het eerste weekend van de schoolvakantie kiest. Die datum wisselt ieder jaar en zorgt soms voor concurrentie met andere festivals die een vaste datum hanteren. Dat maakt het voor de ‘consument’ soms moeilijk, maar PCL heeft inmiddels een dermate goede naam opgebouwd dat de beschikbare 12500 kaartjes (per dag) als warme broodjes verkocht werden, zoals dit nieuwe record bewees.


Dit jaar was men van de ‘vakantie traditie’ afgeweken en een week eerder van start gegaan waardoor het verlangen naar vakantie aangewakkerd werd. Alleen al als je het terrein op loopt waan je je al in een andere wereld, want ook nu weer heeft men veel aandacht aan de entourage besteed en kom je ogen (en later ook oren) te kort. Tot op het moment van de opening werd er nog druk gewerkt om de puntjes op de i te zetten. Vroege vogels zagen zelfs de Jan Smeets van Park City een bolderwagen achter zich aan trekken.

pclza01Voor dat het geweld op het hoofdpodium losbarst is dit de ideale gelegenheid om het terrein te verkennen, iets dat vooral in de avonduren een stuk moeilijker zal zijn. PCL programmeert voor elk wat wils. Uit de vijver waar in men dit jaar viste werden voornamelijk Nederlandse acts aan de haak geslagen die op 3 podia ondergebracht werden. Zo is er een cultuurtent waar op dat moment de Stabbing Sisters aan hun half uur durende set begonnen zijn. Zoë en haar zusje Eva zijn nog piepjong en bestaan als duo pas 1 jaar. Talent verloochent zich niet en is zeker niet aan leeftijd gebonden, hetgeen zij bewijzen met een aangename set van (nu nog) covers, maar,……… hier gaan we nog meer van horen! Tegenover de cultuurtent is de Dance Area gesitueerd waar op moment van binnenkomst DJ Enrique Sanchez z’n eerste plaatjes op de draaitafels heeft gelegd. Ook hier heeft men veel moeite gedaan om deze grote tent sfeervol in te richten, met dit jaar een jungle als onderwerp.
pclza02Het Heerlense Point Break heeft de eer om op het hoofdpodium het festival officieel te openen.
Calvin Janssen – vocals, Sven Krümmer – bas en Max Moonen – drums hebben zich een muziekstijl eigen gemaakt dat zich omschrijven laat als een mix van rock-rap en punk. Dat klinkt alternatief en dat is het ook. Jammer voor hen is dat door de hitte het publiek waar mogelijk de schaduw opzoekt en hun verrichtingen van ver af gadeslaat. Dat doet aan de speelvreugde die dit trio uitstraalt niets af. Er wordt door hen ook even stil gestaan bij het Pinkpop drama waarna een song aan de slachtoffers wordt opgedragen. Helaas zal dit verslag van Park City Live het vrijwel zonder songtitels en sappige nieuwtjes moeten doen, want in tegenstelling tot voorgaande edities laat geen enkele muzikant zich bij de pers-stand zien, laat staan op het veld.
Des te meer zullen de bijgevoegde foto’s voor zich zelf spreken.

pclza03Reggae doet het op ieder familie festival goed en zeker onder deze tropische omstandigheden. Met de Nederlands/Caribische band Rootsriders zit je dan wel goed want zij staan bekend als één van de beste Bob Marley tribute bands. Onderzoek wees uit dat Mohamed Ali (wie had dat gedacht) en Tamara Nivillac de vocals voor hun rekening nemen en dat in het verleden ook Giovanca en Shirma Rouse deel uit maakten van deze band. Hun set bestaat deels uit minder bekend werk maar bevat natuurlijk ook hits als Iron Lion Zion, Stir It Up, One Love en Could You Be Loved. Overbodig te zeggen dat de fans hun schuilplaats verlieten om op het dorre gras mee te deinen op de zonnige klanken.

pclza04Waylon heeft weer eens een leuke hoed op de kop getikt, maar ook diep in de buidel getast om een band met maar liefst 3 gitaristen mee te nemen. Ook bassist Ivo Severijns (ex Wild Romance) maakt van dit gezelschap deel uit. Daarnaast wisselt Waylon zelf vrijwel na iedere song van gitaar, niet omdat het moet, maar, juist. Het gekrijs uit zijn soul tijd is voorbij en heeft gelukkig plaats gemaakt voor toegankelijke country rock, waarvoor zijn stem meer geschikt lijkt. Als achtergrond dient een Western woestijnlandschap dat wel enige overeenkomst vertoond met het dorre gras van het Bekkerveld. Dat zal zich wel weer herstellen, maar hoeft niet te rekenen op de restjes drank in de weggeworpen bekertjes, want die zijn tot de laatste druppel geleegd. Waylon en zijn mannen zetten een retestrakke set neer waarbij Outlaw In Em niet ontbreekt.

pclza05My Baby doet wat My Baby overal en altijd doet. Overal waar zij komen sta je op de tocht van de opengevallen monden van verbazing. Hun mix van swampblues, psychidelica en funk op een doordenderende beat zit zo geraffineerd in elkaar dat je automatisch meebeweegt. Mocht je geen baat hebben gehad bij een reisje Lourdes, een concert van My Baby trekt je uit de rolstoel. Het concert is één lange trip waarbij nummers als Remedy en Seeing Red de kar trekken. Als volgeling uit de beginjaren heb ik de band zien groeien en ben ik erg benieuwd waar zij over – pakweg – 5 jaar zullen staan!

pclza06Bij Kraantje Pappie had zich vooral de jeugd bij de barriers verzameld waaronder kinderen van 10 jaar en misschien wel jonger. Blijkbaar is de Groningse rapper niet gewend om op een familie festival te staan want anders vraag je niet aan hen of ze voor het tieten kijken kwamen. Als je daarna de ‘show’ vervolgd met liedjes die over de geslachtsdaad handelen, hadden Kraan en zijn compaan veel boze blikken der ouders kunnen voorkomen door voor een aangepaste setlist te kiezen.
De iets oudere doelgroep amuseert zich echter prima.

Dat dames van bepaalde leeftijd niet meer zo happig zijn om gefotografeerd te worden is begrijpelijk en respecteer ik. Nena duldde om onbegrijpelijke redenen (ze zag er voor haar leeftijd nog heel goed uit en was ook goed bij stem) slechts enkele fotografen in haar directe omgeving en dat gaf ondergetekende de gelegenheid om onder het genot van hits als Nur Geträumt, Irgendwie, irgendwo, irgendwann en de onvermijdelijke 99 Luftballons even de inwendige mens te versterken, sfeer foto’s te maken en op en buiten het veld de paparazi uit te hangen waarbij o.a. Jan Akkerman gespot werd. Ook Nena zette een strakke show neer en verscheen als verrassing op een klein podium op het veld voor een rock set.

pclza07Het Haarlemse Chef’Special stond met Kerstmis ook al eens in Heerlen voor een bomvolle Bongerd. Reden genoeg om hen voor PCL uit te nodigen. Ook vanavond krijgt de band met frontman Joshua Nolet Heerlen weer in beweging, zowel lichamelijk als vocaal. Hun aanstekelijke mix van funk, rap, pop, reggae en ska zorgt ervoor dat songs als In Your Arms en Amigo letterlijk en figuurlijk uit volle borst worden meegezongen.

Nena (zij mocht een kwartier langer spelen als de andere acts) en Chef’Special zouden als headliner niet hebben misstaan, maar men koos voor Anouk. Een, zoals naderhand zou blijken, goede keuze.
Je kunt over Anouk denken hoe je wilt, maar sinds de voormalige rockchick moeder werd is ze milder geworden en blijkt zij welbegaan te zijn met de fotografen die al de hele dag in de knetterende zon staan. Wetende dat het op zondag nog heter zal zijn, is dit één van de redenen dat zij niet perse op de foto hoeft en stuurt hen daarom met verlof. Een uurtje extra nachtrust is tussen 2 festival dagen mooi meegenomen en daardom zocht een rij opgewekte fotografen zich gelijk als een kudde eikenprocessie rupsen een weg naar de uitgang.
Hiermee kwam dus een vervroegd einde aan een geslaagde maar hete dag.

© Harm Lutke

Een uitbundige fotoreportagevan deze eerst dag is geplaatst in de categorie Reportages/Pics.

For more pics click on Reportages/Pics in the menu.