• BatlordDSC00512q11
  • GMM532
  • DSC08037a1000 d011 04a
  • DSC06137 78c1
  • DSC06956q
  • pcl 259
  • PCLzaDSC05686a
  • DSC05123 0611

Johnny Mastro in De Dikke Stein

JMDSC04822kop2s

Hardcore blues van Johnny Mastro in De Dikke Stein

Johnny Mastro, de man die door zijn vieze, vuile, gore, gruizige overstuurde sound de bluesrock naar een hardcore niveau tilde, deed op 22-05-2016 met zijn Mama's Boys weer eens DeDikke Stein te Elsloo aan. Het was één van zijn weinige concerten in Nederland tijdens zijn 2016 European Tour, wat overduidelijk te merken was door het massaal opgekomen publiek. Daarin voerde de zachte G uiteraard de boventoon, maar werden ook accenten uit de aangrenzende provincie en omringende landen waargenomen.


JMDSC04825klMama's Boys bestaan tijdens deze tour naast gitarist en Johnny's brother in crime Smokehouse Brown uit drummer Christhope Gaillot en wordt er door Dean Zucchero vlijtig aan de dikke snaren getrokken.
Werden en worden Johnny Mastro & Mama's Boys nog wel eens vergeleken met Lester Butler en zijn Red Devils (ex RD bassist Mike Hightower speelde zelfs een tijd bij Mama's Boys), dat is nu niet meer van toepassing want zij hebben inmiddels een eigen sound gecreëerd die met geen andere band te vergelijken is. “Steelhammer blues” noemt de man met de vastgegroeide kingsize zonnebril het zelf. ,,Hard, rauw, doorleefd, authentiek en vol passie”.
Blues voor gevorderden!

Daar is geen woord van gelogen en wie er toch bij het begin van de show aan twijfelde sprak na afloop wel anders.

JMDSC04878klEr wordt voortvarend gestart met Luke's Stomp, een betere opener om de stemming te zetten is er volgens mij niet. Daarna gaat het gezelschap al gauw over op nieuw werk, afkomstig van hun laatste cd “Never Trust The Living”, die natuurlijk flink gepromoot diende te worden. Nummers als Don't Believe en de titeltrack slaan goed aan, maar een klassieker als Judgement Day kan toch op meer applaus rekenen. De band is on fire, de zaal is op stoom en het wordt warmer en warmer.

Hoewel het zweet al na enkele nummers op hun gezichten staat blijven Smokehouse en Johnny hun outfit en image trouw. Smokehouse weigert zijn stropdas los te maken of zijn jasje van zijn kostuum uit te trekken en Johnny houd zijn dikke wollen pet – die ik pas bij een Elfstedentocht-winter uit de kast zou rukken- gewoon op onder het motto: ,,Wat goed is voor de kou, is ook goed voor de warmte”. Respect!


JMDSC04883klNew Orleans, van waaruit Johnny Mastro al geruime tijd resideert, is de bakermat van de voodoo en naarmate het concert vordert lijkt het publiek de dupe van een bezwering te worden en raakt in een soort trance. De ruige sound maakt oerinstincten in de mens los, hetgeen tot ondefinieerbare choreografische bewegingen resulteert.. Zelf kronkelde Johnny op een gegeven moment al spelende op zijn rug over het podium, als een hond die last heeft van een teek.

De show verloopt in een strak uptempo en wordt slechts een enkele keer onderbroken door een slowblues, zoals Don't Believe – met een schitterende gitaar intro, of I Almost Lost My Mind -waarin Johnny door z'n knieën gaat.

Na 2 uur aaneengesloten te hebben gespeeld probeert de drijfnatte band het podium te verlaten, hetgeen niet echt lukt want het uitzinnige publiek wil meer. Zij moeten zich tevreden stellen met Johnny's versie van House Of The Rising Sun dat als enige toegift dient.

Na afloop gingen de cd-tjes weer grif van de hand waaronder de Bootleg “Live in Germany”, een collectors item waarmee de tournee bekostigd werd.

Een foto reportage van deze zinderende show is te vinden in de categorie Reportages/Pics.

For more pics click on Reportages/Pics.